1 Ağustos 2010 Pazar

koşturmaca yazısı...




geçiyor ya günler...koşturmacayla...ama bu benim seçimim...sanki bir telaş havası olursa vakit su gibi akarda çabuk gelir vuslatımız...ne bileyim esasen bu sayfalar dertlenme mekanı olmasa da kızıma bu vakitleri taşımak belki de geleceğe paylaşmak için yazıyor karalıyorum ya...

kızımla bugün gezdik dolaştık...saçma sapan öylesine koşturduk....eve dönerken ki saat gece 12 civarı...ben sürüyorum kızım arkada koltukta....durduk yere atıldı buğulanmış gözlerle..." annem bişiy diyceemm şana" söle bebeğim..." anne sen yarın işe ditmeee ben de okula ditmiyim" oluymu...yarın okula gideceğini nereden anladı bilmem ama bu sözleri söylerken ki ses tonu ve bakışları içime oturdu...bu kadar zor olduğunu bilmezdim...kreş hayatının cok keyifle gececeğini düşünmüştüm....kızım sosyal davranışları gayet uyumlu iletişimi severdi...ve ben işe giderken pek umursamaz by by eksik etmezdi...tabi benden öte sevgi sunan anneannemizle beraberdi o vakitler...benden ayrılmak sorun olmazdı böylece...gel gör ki....kızımın tanımadığı kişlilere bırakılması bir yana...sevginin coştuğu anneanne-dede birlikteliği...evinden de arılıyor olması....ve babamızın gidişi...2.5 yaşındaki bir bebek nasıl bir tepki versin ki...ben bile henüz alışamamışken....o küçücük masum yüreği nasıl ikna eder de kreşine bırakırım...sevmiyorum pazartesileri bir kez daha...sevmiycem de...bakalım yarınımız İnşallah kolaylıklarla geçer...


sevgiyle mutlu kalın...

2 yorum:

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

zor günler senin ve kızın için
zaman sizin için su gibi geçsin kavuşun inşallah... öptüm seni ve güzel kızını :)

SENAYC dedi ki...

Hülya cım,
kreş mevzusu için:Yiğit 1 senedir gidiyor ve her sabah uyanır uyanmaz -anne bugün okula ditmeyelim. evde otuyalım beyaber diyor ya da-bugün okul kapalı anneeeee
bazen de -men okulu çok seviyoyum anne cim diyor.
ama benim her ssabah O nu bırakırken içim parçalanıyor, bir parçamı okulun kapısında bırakıp işe geliyorum.

Onlar için de çok zor ama hayat şartlarımız böyle. sevgilerle
Şenay