28 Ocak 2010 Perşembe

şimdiler de biz:)



kuzumla hasta olduk...10 gün kadar önce kızımın ishal kusma karışımı ile başladı herşey...sonrasında başlayan bir burun akıntısı...devamı öksürük ve sonu ateş...hemde 40 lara varan beni deliye çeviren ateş...duş aldır şurup ver olmadı bir de fitil ver...derken hastanede geçirilen gece ve ateş...sonuç üşütmüş hem de kötü...bu kadar üstüne titrerken nerde üşütmüş...hala cevabı yok...ha ya da grip olmuş belli değil..kesin olan kulakta da iltihap...çok şükür ki bu süreçleri geçirdik antibiyotik ve bir kaç ilaç...burun spreyleri derken çok şükür keyfi yerinde cimcimemin...kontrole gidicez cumartesi İnşallah atlatmışızdır...bu arada da ailecek hasta olduk...uykusuz geceler yorgun günler bitkin bırakmış olmalı...bende bronşit olmuşum belki de hayatımda ilk kez...nefes alamadığımı hissediyorum ara ara...öksürük kesiyor içimi...neyse ki doktor durumuma el koyup halimden anlayıp derman oldu da ilaçlar ve rapor eşliğinde evime yolladı beni...hoş evdeki koşturmaca dinlendirici olmasa da razıyım bebeğimle başbaşayım...iş yerime hasta olduğumu anlatmak ise içler acısı ki bir geçmiş olsun lafı yerine türlü tuhaf lafları işitmek zorunda kaldım...hatta dalga bile geçti amir saydıklarım...beni düşürdükleri bu durumdan ötürü Allaha havale ediyorum hepsini...böyle durumlarda tek laf vardır söylenecek...Allah inanmayanın başına versin...ne diyeyim...Allaha şükür ki daha iyi durumdayız...öksürük haksırık ve nefes darlığı ile çaresiz kalsamda ara ara çok şükür bende atlatmak üzereyim...
dinlenmek pek mümkün olmasa da pazartesi ye kadar evimde kızımla beraberim...
bugün kar yağarken seyrettik kızımla...dışarı çıkamadık ama penceren meraklı bakışlarıyla seyretti bembeyaz örtüyü...
bir de minik kardan adam yaptık...değmeyin neşesine bir keyif bizimki...
günler böyle geçmekteyken bugünde geldi gitti...yavrularımız büyürken bizlerde geldik ya hayatın yarısına hayr olsun...mutlulukla sağlıkla huzurla dolsun gönüllerimiz...

sevgiyle mutlu kalın...

20 Ocak 2010 Çarşamba

23 aylık bir Can kız....

Canım kuzum tam 23 ayını doldurdu...2 yaşına 1 ay kala koca bir bebek oldun sen...sanırım yıllar geçsede anne gözünde hep bir bebek kalacaksın minik meleğim...öyle güzel öylesine masumsun ki can kuşum...her sabah işe gelişlerim de kocaman özlüyorum seni...her akşam özlemle sarmalamaların gibi...öylesine hasret öylesine huzur dolu..."annem" deyişlerin uçuşurken beynimde kokunla doluyum ya..daha ne olsun hamd olsun...zor zamanlardan geçtik tüm anne ve bebekler gibi...sen beni ben seni tanımaya bilmeye çalışırken epey yol kattettik...hatırlarım ki...bu minicik ayaklar yürür mü bir vakit...bu bal dudaklardan anne deyişleri duyarmıyım bir an derdim ya...ne çabuk geçmiş zaman...kayıp gitmiş zaman ellerimden sanki...seninle birlikte bende büyüdüm ya elbet...çok şey öğrendim senden...hayata dair ne çok şükür geldi seninle birlikte...kendimle ilgili nelerin farkında değilmişken, bunları ilmek ilmek yeniden keşfettim ya seninleyken...muhabbette ediyoruz kızımla az biraz...derdini de anlatıyorsun ya az da olsa...işler yapıorus ya oyun oynar gibi...hani ben eline bez veriyorum da sen olduk olmadık her yerleri itinayla silmeye çalışıyorsun ya...masa kurmaya çalışıpta sonra tuz la tatlandırıyorsun ya her bir tabağı...çayımın şekerini sen atarken bir de balından katıyorsun ya...keyfim kaçıksa azcık kucağıma atlayarak gözümün içime bakarak masum bakıyorsunda yanağımı okşuyorda içimi coşturuyorsun ya....ben de yapcam... bende yıkıycam...benim...ben de yiyim...beni de dötüy...herşey senin...herşey senin için ya...ve herşeyi sen yapmalısın ya...istemediğin hiç bi şeyi yaptıramıyorum da durakalıyorum ya....nasıl da kişiliğini kanıtlıyorsun ya....daha ne olsun...Allahıma hamd olsun...bu sayfalarda şu kadar kilo,gelişimi böyle böyle, bak görüyormusun gelişimi şu kadar iyi gibi bahsedemiyorum..belki yazmalı ellerim ama kalbim istemiyor...hiç kimseyle paylaşmıyorum bazı şeyleri...kim bilir belki benim dünyamda saklı kalsın istiyorum kim bilir belki de!!!....her anne gibi hala devam ediyor isteklerim...kızım şunu da yapsa bunu da etse diyorum da...en çokta seninle muhabbet istiyorum güzel meleğim...hayatta konuşabildiğim gerçek hülyayı tanıtabildiğim güvendiğim o kadar az insan varki...onlarda ya geç kalıyorlar zamanıma...ya da yorgun kalıyorlar anılarıma...biliyorum bu büyük bir bencillik...sevgili kızım büyüycek bana hayat arkadaşı olacak...bunu istermisin? dinlermisin anneyi içtenlikle...geçirdiğimiz her an dan yine büyük keyif alırmısın o vakitler de de...öper koklarmısın yine Annemmm haykırışlarıyla....

canım meleğim...tüm sevdiklerimizle sağlıkla mutlulukla huzurla hayırlarla dolu güzel ömrün olsun dilerim...Güzel kuzu...seni çok ama çokkkkkkkkk seviyorum...

sevgiyle mutlu kalın...