Günümüzde bir çok insanında dile getirdiği üzere Yorgunum...hava dan mı sudan mı diyerek geçirdiğimiz ama uyumakla dinlenemediğimiz yorgunuz....
nedeni sebebi yok...yaşlısı genci hatta bebeği...yorgun...
benim kız da öyle...annecim ben çok yoruldum...eee niye yorulduk?!...
bizi yoran ne? düşünmek bile yorucu değilmi?
sanırım cevap hepimizce kabul ki...hayat telaşı...monotonluk...
ve telaşların içinde hayatımızda teğet geçtiğimiz küçük mutluluklar...
o küçük tatları alamamaktan olabilir mi enerjimizi azaltan hatta yok eden...
işe gelirken homurdanmayan kaç insan var bugünlerde...
bizi yataktan kalkmamak için söyleten ne sizce?
hayatımızı sevmeyi,insanları anlamayı, en önemlisi insan olarak ne istediğimizi unuttuk...
bizim mesela...
sabah zorlan kalktıktan sonra kızımı uyandırma macerası...o da somurtkan...tam akşam yatmaz sabah kalkmaz cinsinden (cumartesi-pazar hariç) giydirememe acelesinden ağzına bişiyler tıkma ve söylene söylenene evden dışarı atmak kendimizi...
kreşe bırakır bırakmaz en acelesinden işe gitme...günün en tatlı en keyifli öğünü kahvaltı var ya...en yağlısından bir poğaça :((( katran gibi bir çay...
eee saat 09:30 diyelim...şimdi bu saate kadar kendimize enerji verecek ne yaptık koşturmaktan başka...diğer saatleri siz yazın...hepimiz için bu aynı...
bu saatleri daha keyifli geçirebilir daha tatlı yapabilirdik eminim...
sanırım bunları düşünmek için bile yorgunuz...
tabi ki her halimize şükür...ancak bir an durup ta ben ne yapıyorum..hayatımın neresindeyim..neleri kaçırdım demeliyiz sanırım...
