5 Mart 2016 Cumartesi

Selam...

İyi ki zamanında açmışım bu bloğu. Yazmasamda geçmişe dair ne çok anı birikmiş meğer. Şimdi hatırlamadığım ama bugünümde tatlı gülüşlere bırakan o kadar ufak ayrıntılar varki...en çokta Ayşem var...ilk anneliğim...ilk aşkım...ilklerim...gençliğim var...Daha duruymuş sanki herşey...daha derin daha taze...ne keyif almışım ilk bebeğimle...herşeyiyle ince ince dantel edasıyla sarmalamışım sanki...diğer iki kuzuya pek bişey kalmamış gibi herşey daha bir pratik daha hızlı olmuş... O günlerde aklımdan hiç geçmezdi uç yavrum olacağı isimden bu kadar süre ayrı kalıp ev hanımı koduna geçeceğim...en son Gazi Üniversitesinde  bir dönemim kala yarım bıraktığım yüksek lisansını tamamlayıp bir de üstüne doktora yapacaktım...çok hevesliydim çok...şimdi yaşı 40 dayamışken çok uzak görünüyor... Olsun diyorum annelik en mükemmel okul çok büyük lütuf...Rabbime hamd olsun çok şükürler olsun...                      Ev hayatına geçiş ve bebek saflığında yaşamaya başlayınca öze dönüyorsun...çevrendekileri çok temiz sanıp çocuk gibi inanıveriyorsun... Hoş değişen sadece ben değilim dünya değişti insanlar başkalaşıp rollere sığındılar...kimi en güzeli kimi en zengini kimi sahteyi oynasa da hepimiz aynıyız... Sonumuz aynı... Neyin derdindeyiz...paylaşamadığı mız nedir... Ne sanıyoruz ki kendimizi.. Çocuk masumiyetiyle olmaya çalışmak bu kadar zor olmamalı... Zor zamanlardayız hepimizin ayrı imtihanlarını var elbet...vatanımız gibi... Rabbim hayırla güzel günler nasip etsin İnşAllah... Sevgiyle mutlu kalın...

7 Şubat 2016 Pazar

Çoook uzun bir ara olmuş...hayat nasılsa hızla sürüklüyor her birimizi...günler günleri kovalarken akıp gidiyoruz zamana...yıllar önce hiç aklıma bile gelmezdi üç çocuklu bir anne olacağım...düşününce garip geliyor... İzindeyim üç senedir ev hanımlığı yaşamakta varmış nasipte...kala balıklardan dostlarımdan uzak kalışlarım hayata birazda dışardan bakmama neden olmuş...görüyorum ki kendiyle başbaşa kalan insan önce kendini sorgulamaya başlayıp değişime geçermiş demekki...Yaradanın var ettiği ne varsa hepsini sevmek daha masum gözlerle bakmak gerekirmiş herşeye... özlemler de var tabi içimde çalışmayı dostlarını samimiyeti özledim çokça... Çok saflaştım...herkesi pembe görmeye çocuklarım gibi temiz olduklarına inandım...öyle değil elbet .. Şimdi de Erzincan dayız...gelebildiğim en doğu noktadayım...farklılıklar çok sakinlik cok ...huzurlu bir yer aslında... Tek kusuru yanlızlığım...insanlardan uzağım...samimi güler yüzlü olmak yanlış anlaşılıyor buralar da da... Oysa tek istediğim bir selam bir kelam... Bilmediklerini soruşlarım karşımdakilere menfaat olarak dönüp kendini övmeye dönsede ben sessiz kalıp sabretmeliyim öğrendiğim bu...doğru olan buymuş... Kime sen iyisini desem, nevri dönercesine kendini kaybediyor küçümsüyor karşısındakini... Ne diyeyim Rabbim hepimizi doğru yoluna çevirsin hepimizi...hakkımızda en hayırlısını güzelini nasip eylesin İnşAllah...sevgiyle mutlu kalın...

30 Ekim 2013 Çarşamba

3. bebiş geliyor:))))....

uzun zamandır yazamamışım...ve uzun zamana neleri sığdırmışım...bi kere, 1 sene de 2 bebeyle 4 kez ev taşıdım...şaka gibi...Kıbrıs gibi yerde...ve tek başıma...
böyle deyince Kıbrıs ne kadar güzel bir yer deniyorda öyle değil esası...bir köy orası...ve yurdumdaki köyler gibi bile değil şartları...neyse çok detaya insem çıkamıycam işin içinden...
 
gel gelelim...6 aydır şaşkınlığıma yorgunluğuma neden olan biri var içimde...sürpriz şekilde ansızın geliveren bir kız bebek....
evet 3.bebeğimiz geliyor İnşallah sağlıkla mutlulukla gelsin dilerim...
isteyerek mi deniyor ya...eğer bu bir istekse taaa küçükken isterdim hep 3 çocuk...ama 2.cocuk olup ta yaşam şartları sürekli taşınmaya ve babadan ayrı kalmaya dönüştüğünde Allah isteyene versin diyerek geçiriyordum...yardım edecek pek kimsemde yok...anacım yorgun ve rahatsız halinde hala çabalasa da bir başkasından hayır değil ses seda yok...bişey istiycez endişesi ile aramıyorlar bile...yazık....Allaha havale ediyorum Allah görsün onları ne diyeyim ki...
 
durum bu olunca topladım pılı pırtıyı geldim Ankaraya... yerleştim anacığımın sıcak kollarına...Allahım bi başkasına muhtaç etmesin İnşallah...eee tabi babamızı bıraktık mecbur Kıbrıslarda...yine bize ayrılık zamanı...
 
2 çocuklu hamile halimle o şartlarda kalamazdım...çok zordu yalnız olmak...
 
Güzel kızım ayşenazı da 67 aylık olarak evet gönüllü olarak verdim bir kolejin 1.sınıfına...çok mutlu çok memnun Maşallah...İnşallah hep böyle olur...
 
erken gönderdim diye hiç  endişe etmiyorum çünkü kızım zaten sıkılmıştı 2,5 yaşından beri boyamaktan kesmekten...şimdi bile boyama türü bir ödevi olsa anne ben çok sıkıldım boyamak istemiyorum diyor...çok sıkılmıştı 1sene daha bu şekilde gitse ne hale gelirdi bilemiyorum....
şimdilerde yazma heyecanı içinde öyle keyifli ki...iyi ki diyorum göndermişiz....
 
3 çocuklu halimi görenler çok cesaretli olduğumu ne gerek olduğunu madem istemedin müdahele etseydin vaktinde dese de...kıyamazdım yapamazdım o günahı yaşayamazdım sanırım...
 
ben memnunum esasen hem de çok mutluyum hamd olsun kuzucuklarımla...Allahım her isteyene nasip eylesin İnşallah bu mucizeyi...
tek sıkıntım babamızdan ayrı kalmak zorunda olmak...
 
Allahım kavuştursun İnşallah herkesleri:)))